Wat gebeurt er wanneer we eens echt stil zouden gaan staan bij ons leven?

Door de ratrace en veel in ons hoofd zitten, zijn we onze eigen connectie kwijt geraakt. We werken om te werken, om geld te verdienen, maar ergens halverwege zijn we onszelf voorbij gerend. Met alle gevolgen van dien, zoals burnout, depressiviteit of eenzaamheid. We zijn onze passies kwijt geraakt, onze verwondering voor het leven.
Vermoeidheid, geen puf meer en vooral overleven in plaats van bewust leven zijn typisch klachten van deze tijd. Een wake up call.

We zijn niet alleen, het gaat niet om het individu. We zijn verbonden. Iedereen met iedereen. Zelfs met de dieren en de bomen en de planten. Wij zijn de natuur. We zijn er geen onderdeel van, het is niet buiten ons. Wij zijn de natuur.

Je kunt weer terug naar jouw basis, naar jouw Zijn. Herinneren wie jij bent. Waar je vandaan komt. Hoe je onderdeel uit maakt van een groter geheel. Zodat je dan weer de verbinding voelt, geen eenzaamheid meer, maar een groot gevoel van verbinding & vertrouwen. Van een diepe dankbaarheid en liefde voor jouw leven en dat van een ander.
Het maakt dat je anders naar je medemens gaat kijken. Anders kijkt naar jouw kind(eren), naar jouw partner, naar jouw buurman.
Er ontstaat een nieuwe levensstijl, maar nu eentje vanuit bewustzijn, verbinding & liefde. Voor jezelf en voor elkaar. Vol energie, passie en compassie.